wywóz gruzu Warszawa Archives » Firma nasza zajmuje się wywozem gruzu

wywóz gruzu Warszawa

Remont mieszkania i jak pozbyć się materiałów z rozbiórki i gruzu

Planując remont mieszkania czy domu nie możemy zapominać o tym, że w czasie jego trwania nieuchronnie zostaniemy „wytwórcą” odpadów na dużo większą skalę niż zwykle. Dlatego już na etapie planowania remontu należy przewidzieć, że będziemy musieli pozbyć się niechcianych odpadów.
Poremontowe odpady możemy podzielić na dwie podstawowe grupy:
nienadające się do ponownego wykorzystania – np. wyroby z PCV, wykładziny podłogowe, szkło, tapety, ceramika budowlana, gruz budowlany, armatura, panele podłogowe;
nadające się do ponownego wykorzystania – np. zdemontowane szafki, panele podłogowe, urządzenia elektroniczne czy złom.
Pierwszą grupę odpadów możemy nazwać „ostatecznymi” z punktu widzenia mieszkańców remontowanej posesji. Trzeba się ich pozbyć. I niestety nie powinniśmy, a dokładniej nie możemy wyrzycić ich po prostu do kubła na śmieci. Musimy więc przewidzieć, już na początku remontu, określoną kwotę, którą przeznaczymy na wywóz śmieci. Tego typu odpady budowlane powstałe w wyniku prac remontowych powinny być składane do kontenera dostarczonego przez wyspecjalizowaną firmę. Kontener można zamówić w dowolnym momencie.
W przypadku odpadów nadających się do ponownego wykorzystania mamy dużo większe pole do popisu. Często w czasie generalnego remontu wymieniamy też szafki, urządzenia rtv czy agd, armaturę, dywany i panele podłogowe. Rzeczy te nie przydadzą się już w mieszkaniu, ale można je wykorzystać do urządzenia piwnicy, magazynku podręcznego czy altanki na działce. Wszystko zależy od stopnia zużycia mebli czy stanu technicznego urządzeń. Innym sposobem pozbycia się tego rodzaju „odpadów” jest przekazanie ich organizacjom charytatywnym lub bezpośrednio osobom potrzebującym czy odsprzedanie za przysłowiową złotówkę.box2

Ciekawostki ekologiczne

Czy wiesz, że …

DSC_0256

Rzucona w lesie butelka plastikowa rozłoży się w ziemi po 500 latach, guma do żucia po 5 latach, a niedopałki papierosów po 2 latach.

Jeden hektar lasu liściastego może wyprodukować około 700 kg tlenu, co stanowi dobowe zapotrzebowanie ponad 2500 ludzi.

Jeden nieszczelny, lekko kapiący kran powoduje, że w ciągu doby wycieka około 36 litrów wody. Nieszczelna spłuczka w WC powoduje wyciek w ciągu dnia około 720 litrów wody, a rocznie – 260 metrów sześciennych wody.

Aby wyprodukować jedną tonę papieru trzeba ściąć średnio 17 drzew.

Jeżeli każdy z nas wyrzuci na śmietnik tylko jeden słoik to na wysypisko w całej Polsce trafi rocznie 10 tys. ton szkła.

W Polsce rocznie zużywa się 400 milionów aluminiowych puszek, które można powtórnie przetworzyć oraz wykorzystać i to nieskończenie wiele razy. Sześć puszek ze złomu to oszczędność energii równej spaleniu jednego litra paliwa.

Każda szklana butelka ponownie wprowadzona do obiegu pozwala zaoszczędzić energię potrzebną do świecenia 100 watowej żarówki przez 4h.

Z osady niedaleko Niagary wysiedlono wszystkich (ok. 1000) mieszkańców, kiedy okazało się, że ich domy zostały wybudowane na starym od lat nieużywanym składowisku toksycznych odpadów. Wcześniej w tej okolicy odnotowano niepokojący wzrost zachorowań raka i większy od przeciętnego odsetek dzieci z wadami wrodzonymi.

Butelki, torebki śniadaniowe bądź torby na zakupy stanowią ok. 7% masy wszystkich śmieci, ale zajmują dużo miejsca, niemal 30% wszystkich odpadów.

Anglicy wyliczyli, że wyrzucane w ciągu roku butelki z politereftalanu etylu (PET), ustawione jedna na drugiej utworzyły by wieżę o wysokości 28 mln km, co stanowi 73-krotną odległość Ziemi od Księżyca.

Jeden litr zużytego oleju silnikowego wylany do rzeki lub kanalizacji jest w stanie zanieczyścić 1 milion litrów wody.

Ponowny przerób stosu gazet o wysokości 125 cm pozwala na uratowanie sześciometrowej sosny. Każde 100kg papieru to średniej wielkości dwa drzewa, przy czym należy wiedzieć, że jedno drzewo produkuje w ciągu roku tlen wystarczający dla 10 osób.

Ilość nagromadzonych odpadów zwiększyła się trzykrotnie przez ostatnie 20 lat. Zajmowana przez te odpady powierzchnia zwiększyła się dwukrotnie.

Odpady biodegradowalne

Resztki roślinne, tj. trawa, liście, chwasty, słoma, pędy i gałęzie roślin, wióry i odpady z drewna, jak również obierki warzyw i owoców, fusy, skorupki jajek to nie są zwykłe śmieci, lecz odpady biodegradowalne. Zgodnie z nową ustawą o odpadach podlegają selektywnej zbiórce i należy je wyrzucać do specjalnie oznaczonych pojemników, worków lub przydomowych kompostowników.

Odpady pochodzenia organicznego można powtórnie wykorzystać poprzez np. kompostowanie, czyli naturalną metodę zagospodarowania odpadów pochodzenia organicznego. Odpowiednio przygotowany kompost stanowi idealny nawóz do ogrodów przydomowych i działek. Wszystkie wymienione wyżej bioodpady doskonale nadają się do kompostowania. Im większa różnorodność materiałów organicznych do kompostowania tym lepiej, ponieważ nawóz, który powstanie po przekompostowaniu będzie bardziej wartościowy. Można go stosować w nieograniczonej ilości, ponieważ poprawia strukturę gruzełkową gleby oraz wzbogaca ją w substancje pokarmowe. Kompostowanie to skomplikowany proces w efekcie, którego powstaje stabilna substancja próchnicza, która może być stosowana jako nawóz organiczny.

Najprostszym sposobem jest kompostowanie w warunkach naturalnych. Przygotowane odpady organiczne układamy w pryzmach na otwartym powietrzu. Tworzymy warstwy kompostu, przedzielając je ziemią. Musimy pamiętać o tym, aby zapewnić dopływ powietrza oraz przewracać co jakiś czas warstwy odpadów. Pełnowartościowy kompost uzyskuje się po sześciu miesiącach. Proces kompostowania można przyśpieszyć poprzez dodanie nawozów przyśpieszających kompostowanie, dodanie starego kompostu, stosowanie szczepionek grzybowo-bakteryjnych lub obecność dżdżownic. Jeśli nasz kompostownik znajduje się bezpośrednio na ziemi, to im więcej w nim dżdżownic tym lepiej, ponieważ zwierzęta te trawiąc materię organiczną przyspieszają rozkład materii organicznej poprawiając żyzność i strukturę gruzełkowatą gleby. Te pożyteczne skąposzczety możemy zanęcić do pryzmy, dodając do niej materiały bogate w cukier, np. resztki ze słodkich owoców. Należy pamiętać, że do odpadów biodegradowalnych nie wrzuca się resztek mięs, kości i odchodów zwierzęcych oraz płynnych odpadów np. resztek po zupach.

Najważniejsze, podczas budowy kompostownika jest zwrócenie uwagi na to, aby układane w nim warstwy były dobrze przewietrzane. Poza tym powinniśmy zadbać o odpowiednie odprowadzanie nadmiaru wilgoci z pryzmy, łatwe nawilżanie materiału, dostępność do materiału w czasie mieszania masy oraz dobrą izolację. Kompostowniki zakładamy w miejscach osłoniętych od wiatru i częściowo ocienionych. Zapewni to mniejszą utratę wilgotności kompostu. Pełne ocienienie nie jest wskazane, ponieważ może ono utrudniać odpowiednie nagrzewanie się pryzmy co spowolni przemiany kompostowanej masy. Kompost może być przechowywany na pryzmie, w kompostownikach drewnianych lub plastikowych. Po około 2 -3 miesiącach kompost należy przemieszać, aby zapewnić odpowiednią ilość tlenu niezbędną do prawidłowego rozkładu materii organicznej. Wszystkie większe części należy umieścić w środku pryzmy, gdzie wyższa temperatura sprzyja lepszemu rozkładowi. W miarę potrzeb jeśli nasz kompost jest zbyt suchy można go zwilżyć.

Kompostowanie ma wiele zalet. Przede wszystkim jest proste i nie wymaga dużych inwestycji. Ponadto zmniejsza się ilość odpadów kierowanych na wysypisko nawet do 50 proc., co z kolei sprawia, że wydłuża się czas eksploatacji wysypiska. Z kompostownika pozyskuje się oczywiście kompost, który zapewnia urodzajność własnej gleb. Można wykorzystać go później podczas sadzenia nowych roślin w ogrodzie lub do roślin doniczkowych. Przy budowie kompostownika należy pamiętać, aby nie dodawać do kompostu roślin porażonych chorobami grzybowymi, bakteryjnymi i wirusowymi, nie dodawać związków wapnia, które wprawdzie przyspiesza rozkład substancji organicznych lecz jednocześnie usuwa azot i blokuje rozpuszczalne w wodzie fosforany, nie kompostować przy niedostatecznym dostępie powietrza np.: w dołach lub zbiornikach betonowych oraz nie układać ściętej trawy lub liści grubymi warstwami (zbijając się utrudniają dostęp powietrza, co prowadzi do gnicia).

koza

Recykling

Podczas październikowej konferencji poświęconej początkom recyklingu, która odbyła się na uniwersytecie w Tel Awiwie, naukowcy prezentowali wyniki swoich badań nad recyklingiem jako jednej ze strategii przetrwania naszych przodków. Jak się okazuje recykling nie jest wynalazkiem naszych czasów. Tak jak dziś papier, złom, szkło czy plastik podlegają procesowi ponownego wykorzystania, tak kiedyś wykorzystywano uszkodzone narzędzia z kości czy krzemienia do tworzenia nowych. Zapewne starożytni przodkowie nie byli powodowani w tych działaniach troską o środowisko naturalne, lecz recykling był jedną z metod przetrwania. Nasi przodkowie w ten sposób oszczędzali czas i surowiec, Zachowania takie pojawiły się w różnych okresach i na różnych terenach. Narzędzia wytworzone metodą recyklingu zostały znalezione w jaskiniach w Hiszpanii, Włoszech i Afryki Północnej. Naukowcy mają różne metody sprawdzania, czy dane narzędzie zostało poddane recyklingowi, np. różnice w patynowaniu kamienia wskazują, jak warstwy narzędzia w różnym stopniu były wykorzystywane z biegiem lat.

Dzisiaj odpady komunalne stanowią źródło surowców wtórnych, które wymagają segregacji u źródła czyli bezpośrednio w domach. Podstawową zasadą recyklingu jest maksymalizacja ponownego wykorzystania tych samych materiałów, przy najmniejszym nakładzie surowcowym i energetycznym potrzebnym do ich przetworzenia. Przetwarzając surowce wtórne ograniczamy wykorzystanie surowców pierwotnych, co przyczynia się do ochrony naturalnych zasobów. Wykorzystywanie surowców jest elementem oszczędnego gospodarowania energią. Tona makulatury pozwala zaoszczędzić 17 dojrzałych drzew, a recykling jednej aluminiowej puszki to oszczędność energii, która wystarcza na pracę TV przez 3 godziny, zaś recykling 1 plastikowej butelki oszczędza energię do zasilania 60-watowej żarówki przez 3 godziny. Tak więc recykling pozwala zaoszczędzić energię, zasoby naturalne oraz może oferować rzeczywiste korzyści mieszkańcom.
Pamiętajmy, że w Warszawie do kontenerów na papier wrzucamy: gazety, książki i inny papier, tekturę, worki papierowe, ścinki drukarskie oraz opakowania wielomateriałowe typu tetrapak(kartony po żywności płynnej). Do pojemników na szkło wrzucamy butelki szklane i słoiki, a do kontenerów na plastik i metal wrzucamy: puste butelki plastikowe po różnych napojach (np. typu PET), puste butelki plastikowe po kosmetykach i środkach czystości, plastikowe opakowania po żywności (np. kubki po jogurtach, margarynach), folie i torebki z tworzyw sztucznych, czyste karnistry plastikowe oraz opakowania stalowe i aluminiowe (puszki, pudełka, folie itp.).recykling

Gruz budowlany – wybrane właściwości i możliwości wykorzystania

Gruz budowlany jest odpadem, który po przetworzeniu (kruszenie, przesiewanie) w znacznym stopniu może być powtórnie wykorzystywany jako kruszywo budowlane lub do innych celów1-5. Większość gruzu trafia na składowiska odpadów komunalnych, niemniej jednak znaczna część pozostaje w obiegu recyrkulacyjnym, wymykającym się statystykom.

Skrótowa charakterystyka tych odpadów podana jest w katalogu odpadów pod kodem nr 17 jako różne odmiany gruzu (ok. 30 pozycji)6. Przeciętnie w odpadach tych 60% stanowią typowe materiały budowlane, zaś 40% to ziemia z wykopów. W grupie materiałów budowlanych zasadniczą część stanowią mineralne materiały budowlane.

Wybrane właściwości mineralnych materiałów budowlanych
Największy wpływ na środowisko ma zasadowość i rozpuszczalność (tab. 1).

Tab. 1. Zachowanie się mineralnych materiałów budowlanych w środowisku

Właściwość
Materiały
Podlegające ługowaniu i powodujące wzrost pH>7
Beton, beton komórkowy, cegła wapienno-piaskowa, tynk wapienny, tynk wapienno-cementowy, zaprawa murarska, szkło taflowe (okienne), kształtki szklane, wełna szklana, wełna żużlowa
Rozpuszczające się
w ok. 2 g/dm3
Płyty kartonowo-gipsowe, zaprawy gipsowe, kształtki gipsowe, tynki gipsowe, gładzie gipsowe
Obojętne dla środowiska
Ceramika budowlana, klinkier budowlany, płytki ceramiczne, porcelana sanitarna, fajans sanitarny, wełna mineralna

Alkalizacja wód (pH > 7) jest szczególnie korzystna dla środowiska, gdyż w tych warunkach bardzo znacząco obniża się ruchliwość jonów, m.in. metali ciężkich (tab. 2).

Tab. 2. Alkalizacja wody przez rozdrobniony materiał budowlany kontaktowany z wodą przez trzy minuty w 10-procentowej zawiesinie wodnej

Materiał próbki
Uziarnienie mm
<0,1
0,5-1
5-8
pH
Beton
12,0
11,5
10,5
Beton komórkowy
9,5
7,0
7,0
Cegła wapienno-piaskowa
9,5
8,5
7,5
Szkło okienne
9,0
7,5
7,0

Odczyn wody uzyskiwano po około trzech minutach od umieszczenia próbki w wodzie. Można oczekiwać, że układ z ziarnami o średnicach 5-8 mm i większymi będzie wykazywał wzrost zasadowości w dłuższym czasie. Zmiany pH wodnych zawiesin wyszczególnionych materiałów wynikają z następujących, uproszczonych reakcji chemicznych:

  • spoiwo w betonie: 2Ca2[SiO3(OH)](OH) ↔ Ca3[Si2O6(OH)](OH) + Ca(OH)2
  • spoiwo betonu w wodzie: Ca2[SiO3(OH)](OH) + 2H2O ↔ 2Ca(OH)2 + H2SiO3
  • szkło sodowo-wapniowe (np. okienne): Na2OCaO6 SiO2 + 8H2O ↔ Ca(OH)2 + 2NaOH + 6H2SiO3

Produkty reakcji (zaznaczone pogrubioną czcionką) powodują podwyższanie pH wodnych zawiesin materiałów. Wartości pH, dla których rozpuszczalność wodorotlenków metali jest najmniejsza, zestawiono w tab. 37.

Tab. 3. Warunki wytrącania się wodorotlenków wybranych metali ciężkich

Metal
Początek wytrącania się wodorotlenków
[pH]
Zakres pH i najmniejsza rozpuszczalność wodorotlenków w wodzie
pH
Rozpuszczalność
mg/dm³
Chrom
5,5
6,3-9,0
Cr3+ < 2
Cynk
3,5
8,5-11,0
Zn2+ < 3
Kadm
8,8
8,8-14
Cd2+ < 3
Mangan
7,5
7,5-12,0
Mn2+ < 3
Miedź
5,8
7,0-13,0
Cu2+ < 1
Nikiel
7,5
9,5-13,0
Ni2+ < 2
Ołów
6,5
6,5-12,0
Pb2+ < 2
Rtęć
6,0
6,0-11,0
Hg2+ < 1

W każdym innym zakresie pH niż podano w kolumnie trzeciej tej tabeli, rozpuszczalność wyszczególnionych metali jest większa niż wartości zestawione w kolumnie czwartej. Zwiększona rozpuszczalność metali ciężkich jest szkodliwa dla środowiska. Tak więc składniki gruzu budowlanego, których wyciągi wodne wykazują pH > 7 korzystnie wpływają na środowisko wodne i glebowe, zmniejszając ruchliwość jonów metali ciężkich. Przykładową rozpuszczalność w wodzie (o pH = 7) wybranych mineralnych materiałów budowlanych przedstawiono w tab. 4.

Tab. 4. Rozpuszczalność komponentów wybranych materiałów budowlanych

Materiał budowlany
Rozpuszczone sole [g/dm³]
g/dm³ SO4-2
Płyta kartonowo-gipsowa
2,7
1,7
Tynk gipsowy (Cekol C-45)
2,8
1,8

Z danych zawartych w tej tabeli wynika, że odcieki z wyszczególnionych materiałów będą posiadały podwyższoną zawartość siarczanów.

Możliwe kierunki wykorzystania gruzu budowlanego
Aby jak najbardziej racjonalnie wykorzystać gruz budowlany dostarczany na składowiska odpadów komunalnych, powinien on być segregowany na poszczególne grupy materiałowe. Ten problem jest najtrudniejszy do wyegzekwowania od firm remontowych lub budowlanych. Odbiorcy gruzu budowlanego starają się wymusić na dostawcach segregowanie, stosując preferencje cenowe dla określonego przedziału wielkości ziaren. Przykładowo koszty te mogą kształtować się następująco: w przypadku zmieszanych odpadów betonu, gruzu ceglanego, odpadowych elementów wyposażenia (np. papa, tapety, wykładzina podłogowa itp.) koszt jednej tony wynosi 20 zł, natomiast wyłącznie zmieszanych odpadów betonu bez domieszek innych materiałów budowlanych (jednorodny typ materiału) – 0,1 zł za tonę.
Stosowanie gruzu eliminuje konieczności dodatkowego przetwarzania (np. rozdrabniania). Zróżnicowanie ceny przyjęcia do składowania również pod tym względem może zachęcić firmy do segregacji, ponieważ w przypadku gruzu betonowego z okruchami o wielkości powyżej 30 cm koszt jednej tony wynosi 20 zł, natomiast gruzu betonowego bez takich okruchów – 0,1 zł za tonę.
Nie zawsze jednak znaczne zróżnicowanie kosztów odbioru odpadów jest dostatecznym czynnikiem skłaniającym firmy remontowe i budowlane do segregacji. Niesegregowany gruz budowlany najczęściej jest deponowany w kwaterze z ogólnymi odpadami komunalnymi. Natomiast gruz budowlany segregowany w bardzo wielu składowiskach gromadzony jest oddzielnie celem ewentualnego zbycia i wykorzystywany na warstwy przesypowe oraz na drogi dojazdowe do poszczególnych kwater. Zazwyczaj jest zbyt mało tego materiału, by wystarczyło na podane cele.
Gruz betonu, różnych odmian cegieł i dachówek ceramicznych po ich rozdrobnieniu i segregacji na poszczególne frakcje ziarnowe8 może stanowić produkt handlowy i być wykorzystywany w budownictwie jako kruszywo. Wartości użytkowe takiego kruszywa zależą w dużym stopniu od wytrzymałości, porowatości i rodzaju materiału (tab. 5).

Tab. 5. Właściwości użytkowe kruszyw otrzymanych z gruzu mineralnych materiałów budowlanych

Pochodzenie kruszywa
Właściwości użytkowe
Beton konstrukcyjny, cegła klinkierowa, mrozoodporne płytki ceramiczne Kruszywo o korzystnych właściwościach do wiązania cementem (duża wytrzymałość, mała porowatość)
Dachówki, cegła ceramiczna, cegła wapienno-piaskowa, betony jamiste i lekkie, beton komórkowy, ścienne płytki ceramiczne Kruszywo o miernych właściwościach do wiązania cementem (mała wytrzymałość, znaczna porowatość i chłonność wody)
Gipsowe materiały budowlane Nieprzydatne do wiązania cementem (korozja siarczanowa)
Mieszane mineralne składniki gruzu, z wykluczeniem materiałów gipsowych Kruszywo w stanie luźnym dla budownictwa drogowego i do niwelacji placu budowy
Mieszane mineralne składniki gruzu o odpowiedniej granulacji z wykluczeniem materiałów gipsowych W budownictwie ogólnym do warstw drenażowych, które dodatkowo poza drenażem będą wiązały metale ciężkie

Rozdrobnione składniki mineralne gruzu budowlanego, poza materiałami gipsowymi, są idealne do niwelacji terenu bez szkody dla środowiska. Do tego celu, ze względu na wiązanie metali ciężkich, lepiej nadają się kruszywa naturalne. Rozdrobnione do ziaren wielkości ok. 2 mm składniki gruzu budowlanego, poza materiałami gipsowymi, mogą być wykorzystywane do usuwania śliskości w okresie zimowym w zastępstwie naturalnych piasków.
Przedstawione kierunki wykorzystania gruzu budowlanego w budownictwie i gospodarce komunalnej wymagają rozdrabniania i przesiewania gruzu budowlanego. Zestaw krusząco-przesiewający na składowisku, nawet obsługującym 500 tys. mieszkańców, nie będzie w pełni wykorzystany. Z tych względów wskazana jest współpraca sąsiadujących, dużych składowisk w eksploatacji mobilnej instalacji do rozdrabniania bądź dzierżawa rozdrabniarki od zakładów eksploatujących kruszywa mineralne (kopalnie żwiru) albo od prywatnych przedsiębiorstw.
Gruz budowlany po segregacji materiałowej i odpowiednim dostosowaniu wymiaru ziaren stosu okruchowego można najefektywniej wykorzystać jako kruszywo. W stanie luźnym (niwelacja terenu, podsypki, warstwy drenażowe) należy wykorzystywać przede wszystkim kruszywo gwarantujące odczyn alkaliczny, gdyż jest to najkorzystniejsze dla środowiska glebowego i wodnego.

Jerzy Rzechuła
Jan Hupka
Katedra Technologii Chemicznej
Wydział Chemiczny, Politechnika Gdańska

Dariusz Sylwestrzak
Zakład Utylizacyjny, Gdańsk

Źródła:

  1. Chimiczewski A., Olszewski E., Tenerowicz M., Okoń U.: Zagospodarowanie materiałów odpadowych powstających przy rozbiórce obiektów budowlanych, „Przegląd Komunalny” 2/1997.
  2. Rzeczyński B.: Recykling odpadów budowlanych, racje ochrony zasobów i przetwarzania odpadów na kruszywa wtórne, „Ekoproblemy” 2/2003.
  3. Wiszniewski A.: Nowoczesny recykling gruzu budowlanego, „Recykling” 5/2003.
  4. Hupka J., Rzechuła J.: Gruz budowlany na składowiskach odpadów komunalnych, „Recykling” 3/2004.
  5. Hupka J., Rzechuła J.: Sylwestrzak D.: VI Konferencja „Technologie bezodpadowe i zagospodarowanie odpadów”, Politechnika Szczecińska, Międzyzdroje 2004.
  6. Katalog odpadów DzU z 2001 r. nr 112, poz. 1206.
  7. Dojlido J.: Chemia wody, Warszawa, 1987.
  8. Pniewczuk K., Pisarska-Jamroży M.: Ciężki orzech do zgruzienia, „Recykling” 3/2004.

Źródło: Artykuł z miesięcznika Recykling nr 11/2004, s. 42. Artykuł opublikowany w internecie na stronie:http://e-czytelnia.abrys.pl/index.php?mod=tekst&id=4223

Czym jest gruz?

gruz

Gruz budowlany to odpadowy materiał budowlany w postaci potłuczonych wyrobów ceramiki budowlanej (dachówki, cegieł, pustaków), pokruszonego betonu itp., używany głównie jako podsypka pod posadzki i nawierzchnie betonowe.
Dawniej, szczególnie na budowach prowadzonych systemem gospodarczym, powszechnym zjawiskiem było wykonywanie tzw. gruzobetonów. Polegało to na zatapianiu w mieszance betonowej gruzu betonowego bądź zalewaniu mieszanką betonową ułożonego i zwilżonego gruzu.
Każdy remont, w wyniku którego powstaje gruz, jest źródłem powstawania odpadów, które należy właściwie zagospodarować. W katalogu odpadów gruz w postaci odpadów z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej zaklasyfikowany jest jako gruz betonowy pod kodem 17 01 01 lub gruz ceglany pod kodem 17 01 02 oraz jako zmieszane opady z betonu, gruzu ceglanego, opadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia, nie zawierające substancji niebezpiecznych – 17 01 07.
Gruz niekoniecznie musi być kłopotliwym odpadem, lecz po recyklingu może stać się towarem budowlanym. Rozporządzenie wykonawcze do ustawy o odpadach pozwala na wykorzystanie gruzu w procesie odzysku R14. Można wówczas wykorzystać gruz do utwardzania powierzchni, budowy fundamentów, wykorzystania jako podsypki pod posadzki na gruncie po rozkruszeniu. Rozporządzenie z 2006 r. nr 49, poz. 356 w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami zezwala, na wykorzystanie odpadów gruzu w procesie R14 do utwardzania powierzchni terenów, do których posiadacz ma tytuł prawny. Utwardzenie to nie powinno zakłócać stanu wody w gruncie – zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r – Prawo wodne.
Aby gruz stał się towarem, odpady z demontażu budynków, obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej zostają wstępnie kruszone za pomocą szczęk kruszących. Gruz przetworzony na towar musi spełniać pewne normy dotyczące frakcji. Odpowiednie frakcje (od 0 do 31.5, 63, 90, 120 mm) stanowią produkt, który doskonale nadaje się do powtórnego wykorzystania, np. przy budowie drogi, wałów, nasypów kolejowych, nieprzepuszczalnych wykładzin, czasz osadników podziemnych, do utwardzenia terenu, do produkcji mieszanek betonowych. Takie kruszywo z recyklingu może praktycznie zastąpić kruszywo największych frakcji w betonach zwykłych.

GRUZOJAD