ekologia Archives » Firma nasza zajmuje się wywozem gruzu

ekologia

Zero Odpadów

Dzisiejszy Puls Biznesu poinformował, że w Polsce działają już zakłady produkcyjne dostosowane do norm wyznaczonych w misji Zero Odpadów w 2007 r. Wszystkie fabryki P&G w Polsce osiągnęły już status Zero Odpadów. Na całym świecie 56% fabryk P&G uzyskało ten status. Firma planuje osiągnięcie Zero Odpadów w pozostałych zakładach w następnych 4 latach, co oznaczać będzie wyeliminowanie bądź ponowne wykorzystanie 650 tys. ton odpadów rocznie. To prawie tyle, ile waży 350 tys. średniej wielkości aut przeznaczonych do składowania na wysypiskach śmieci. Firma planuje przyjmowanie do swoich fabryk wyłącznie takich materiałów, z których po przetworzeniu pozostaną jedynie odpady odnawialne, które będą mogły zostać poddane recyklingowi lub będą się nadawały do ponownego użycia. W Polsce fabryki nie wysyłają już żadnych odpadów produkcyjnych, np. w łódzkiej fabryce odpady z tworzyw sztucznych przetwarzane są na plastikowe pojemniki, doniczki i elementy wieszaków na ubrania, a w Warszawie z odpadów z pampersów wykorzystuje się na kartony, biały papier, folię ogrodniczą i budowlaną oraz doniczek. Z kolei fabryka kosmetyków do pięlęgnacji skóry ma własną oczyszczalnię ścieków.

Firma na całym świecie poszukuje unikalnych metod przetwarzania odpadów produkcyjnych, np. w Limie odpady ciekłe z produkcji detergentów do prania są przetwarzane na biogaz, a w Indiach materiały z plastikowego laminatu są rozdrabniane i używane do produkcji niedrogich paneli budowlanych. Związki powierzchniowo czynne z odpadów powstających przy produkcji odpadów w Chinach są wykorzystywane ponownie w myjniach samochodowych.

Biogaz z wysypisk

W Polsce nierozwiązany jest problem wykorzystania metanu CH4 – gazu cieplarnianego, który powstaje m. in. w wyniku beztlenowego rozkładu szczątków organicznych ze składowisk odpadów komunalnych. W Londynie zamknięte w 1987 r. wysypisko nadal emituje metan, dzięki któremu generatory wytwarzają 200 kW energii elektrycznej. Według stowarzyszenia Inicjatywa dla Środowiska, Energii i Elektromobilności (ISEE) w Polsce składowiska odpadów emitują co roku do atmosfer ponad 440 tys. ton czystego metanu (co odpowiada 9.2 mln ton CO2). Według ISEE w Wielkiej Brytanii wszystkie składowiska odzyskują biogaz, a łączna moc wytwarzanej w ten sposób energii elektrycznej wynosi 630 MW, zaś w Polsce moc wytwórcza to 20 MW. Krajowy potencjał energetyczny niezagospodarowanego biogazu ISEE ocenia na 90 – 120 MW mocy wytwórczej. Podaje się, że spalanie jednej tony biogazu zmniejsza emisję dwutlenku węgla o 18 ton.

Odpady szklane

Ludzkość zna od setek lat opakowania ze szkła, które poprzez swoje naturalne właściwości najlepiej zachowują smak żywności, a do jej ochrony przed zepsuciem nie trzeba używać konserwantów. Szkło posiada wyjątkową właściwość, otóż można je wielokrotnie przetapiać i  zamiast wyrzucać na składowisko można wykorzystać przetapiając je w hutach szkła na opakowania. Segregacja opakowań szklanych nie musi oznaczać konieczności mycia słoików lub butelek. Nawet pozostałości produktów spożywczych nie dyskwalifikują stłuczki. Wbrew spotykanej czasami opinii, aby właściwie segregować szkło nie trzeba myć opakowań przed wyrzuceniem. Huty szkła bardzo chętnie zbierają odpady szklane i korzystają ze stłuczki – czyli surowca wtórnego pochodzącego z selektywnej zbiórki opakowań. Szklane słoiki i butelki, które wykorzystują polskie firmy spożywcze, już w około jednej czwartej produkuje się z odpadów opakowań szklanych.

Do pojemników do selektywnej zbiórki opakowań szklanych nie wolno wrzucać: luster, szyb okiennych, szyb samochodowych, szkła zbrojonego, szklanek, kieliszków, szkła kryształowego, naczyń żaroodpornych, żarówek i świetlówek, kineskopów, wyrobów z porcelany i fajansu, płytek i innych wyrobów ceramicznych, doniczek, zniczy, szklanych opakowań po lekach oraz szkła gospodarczego (misek, szklanych talerzy, figurek itp.). Inne niż słoiki i butelki rodzaje szkła różnią się od nich składem chemicznym. Dlatego topią się one w wyższych temperaturach niż opakowania szklane. A to znaczy, że w pojemniku na opakowania szklane (to ten w kolorze zielonym, albo białym) są takimi samymi zanieczyszczeniami jak np. kawałki metalu. Nie znaczy to, że inne rodzaje szkła nie są w Polsce poddawane recyklingowi. Przeciwnie – co roku huty szkła zużywają kilkadziesiąt tysięcy ton szkła okiennego pochodzącego np. z rozbiórek.

 

Zmieszane odpady komunalne muszą trafić do RIPOK

Zmieszane śmieci komunalne muszą trafiać do regionalnych instalacji przetwarzania odpadów komunalnych i przedsiębiorca, który je odbiera, nie może sam decydować o ilości śmieci oddawanych do RIPOK. Potwierdzają to wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2016 r. omówione w Rzeczpospolitej (wydanie z 9 maja 2016 r.). Sąd potwierdził, że brak umowy z RIPOK (w opisanym przypadku umowa była w trakcie negocjowania) nie może być traktowany jako ustawowa przyczyna zwalniająca przedsiębiorcę z dostarczania śmieci zmieszanych do RIPOK. Tak samo nie można traktować oceny firmy co do możliwości przerobowych regionalnej instalacji. Tym samym NSA stwierdził, że Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Alba S.A. słusznie zostało ukarane finansowo za nieodprowadzanie odpadów komunalnych zmieszanych do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych.

Nowelizacja ustawy Prawo ochrony środowiska

Samorządy, dzięki uchwalonej przez Sejm 5 sierpnia 2015 r. nowelizacji ustawy Prawo ochrony środowiska, uzyskają nowe narzędzia walki o jakość powietrza. Samorządy województwa będą mogły podejmować uchwały, w których określą parametry paliwa i pieca. Sejmik będzie mógł w uchwale np. zakazać stosowania jakiegoś paliwa, wprowadzić pewne ograniczenia z nim związane czy określić wymagania jakościowe. Ograniczenia będą mogły być wprowadzana czasowo i dotyczyć np. część województwa. Poprzez zakazania pewnych instalacji czy kotłów, jak również określenie wymaganych parametrów związanych z emisją zanieczyszczeń, nie będzie trzeba zakazywać np. palenia węglem. Węgiel dobrej jakości i spalany w odpowiednim kotle nie powoduje dużych zanieczyszczeń. Nowoczesne piece przestają działać, gdy wrzuci się do nich odpady.

Segregacja odpadów – kartony po mleku i sokach

Jak podają media, TNS Polska przeprowadziło badania na temat wiedzy Polaków w sprawie segregacji kartonów z płynną żywnością. Z badań wynika, że aż 9 mln Polaków ma wątpliwości, jak prawidłowo umieszczać kartony po mleku i sokach w przeznaczonych do tego celu pojemników podstawionych przez gminę.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy zużyte kartony po mleku i sokach należy wrzucać do pojemników przeznaczonych na odpady z plastiku lub surowce wtórne. Takie zasady wprowadziła dwa lata temu „ustawa śmieciowa” i można zaobserwować, że chętniej i częściej segregujemy odpady opakowaniowe.

Nadal ponad 20 proc. Polaków nie segreguje odpadów, a 28 proc. ankietowanych nie wie, do jakiego pojemnika wrzucać zużyte kartony po mleku i sokach.

Regulator na rynku odpadów?

Jak informuje Rzeczpospolita z dnia 6 marca 2015 r. resort środowiska planuje wprowadzenie nowego regulatora. Ministerstwo Srodowiska rozważa powołanie nowego urzędu, by zajął się polityką cenową regionalnych instalacji przetwarzających odpady komunalne. Wiceminister poinformował, że ministerstwo zaobserwowało niezdrową rywalizację cenową regionalnych instalacji przetwarzających odpady komunalne. Niektóre zakłady podniosły ceny za przyjmowane śmieci, co może świadczyć o zmowie cenowej. W ocenie ministerstwa sytuację może poprawić większa liczba regionalnych instalacji przetwarzających odpady komunalne. Na politykę gospodarowania odpadami w okresie 2014 – 2020 ma być przeznaczonych 900 mln euro z funduszy europejskich. Programy inwestycji mają powstać do czerwca 2016 r. i będą załącznikami do wojewódzkich planów gospodarki odpadami.

Ocenia się, że dotychczas ok. 20% odpadów, tj. ok. 2,5 mln ton, trafiało na nielegalne wysypiska. Obecnie każda gmina ma obowiązek osiągnięcia określonych poziomów segregacji i odpadów. Przyjęte cele recyklingu zakładają, że do 2020 r. osiągnie się 70% recyklingu i odzysku odpadów budowlanych i rozbiórkowych, 50% recyklingu i przygotowania do ponownego użycia papieru, metali, tworzyw sztucznych i szkła oraz ograniczyć o 35% składowanie odpadów komunalnych podlegających biodegradacji.

Kompostownik

Kompostowanie to jedna z najlepiej sprawdzonych metod powtórnego wykorzystania odpadów. Pozwala zmniejszyć o 30-50% ilość odpadów wywożonych na wysypiska. Zasadniczo w terenie zabudowanym dopuszcza się prowadzenie przydomowego kompostownika, pod warunkiem że nie będzie on uciążliwy dla otoczenia. Prawidłowo przygotowany kompost jest przyjemny w dotyku, a zapachem przypomina ściółkę leśną.

2012_07_Liechtenstein 454

Uzyskanie odpowiedniego efektu ułatwi stosowanie podstawowych zasad kompostowania:

1) kompostownik powinien być dostosowany wielkością do potrzeb gospodarstwa domowego;
2) pojemnik należy umieścić bezpośrednio na naturalnym podłożu, aby umożliwić dostęp do odpadów mikroorganizmom żyjącym w glebie i przyspieszającym naturalne procesy rozkładu materii. Taki pojemnik można zbudować z kamieni, cegieł, drewna lub wykorzystać plastikowe pojemniki z polietylenu o wysokiej gęstości, dzięki którym kompostownik jest mrozoodporny;
3) kompostownik powinien stać w zacienionej część ogrodu;
4) nie wszystkie odpady organiczne nadają się na kompost, trzeba je więc segregować;
5 im bardziej rozdrobnione odpady, tym szybciej ulegają rozkładowi;
6) ważne jest utrzymanie odpowiedniej wilgotności pryzmy kompostowej. Jeśli jest zbyt mokra i zaczyna wydzielać nieprzyjemny zapach, należy do niej dodać odpady wchłaniające wodę, np. tekturowe wytłoczki po jajkach albo papier gazetowy zgnieciony w kulki;
7) w celu przyspieszenia procesu rozkładu można przesypywać kolejne warstwy odpadów zwykłą ziemią ogrodową;
8) dodana do kompostownika szczepionka bakteryjna, dostępna w sklepach ogrodniczych, zabezpieczy kompost przed nieprzyjemnym zapachem i dodatkowo przyspieszy proces rozkładu;
9) raz na dwa tygodnie należy wymieszać zawartość kompostownika, żeby umożliwić dopływ powietrza do wszystkich warstw. Proces rozkładu z udziałem tlenu, w przeciwieństwie do beztlenowego gnicia, przebiega bez wydzielania nieprzyjemnego zapachu;
10) po dodaniu kolejnej porcji odpadów dobrze jest przykryć kompostownik (np. matą słomianą lub workiem z juty), aby nie tracił wilgoci i ciepła.

Ciekawostki ekologiczne

Czy wiesz, że …

DSC_0256

Rzucona w lesie butelka plastikowa rozłoży się w ziemi po 500 latach, guma do żucia po 5 latach, a niedopałki papierosów po 2 latach.

Jeden hektar lasu liściastego może wyprodukować około 700 kg tlenu, co stanowi dobowe zapotrzebowanie ponad 2500 ludzi.

Jeden nieszczelny, lekko kapiący kran powoduje, że w ciągu doby wycieka około 36 litrów wody. Nieszczelna spłuczka w WC powoduje wyciek w ciągu dnia około 720 litrów wody, a rocznie – 260 metrów sześciennych wody.

Aby wyprodukować jedną tonę papieru trzeba ściąć średnio 17 drzew.

Jeżeli każdy z nas wyrzuci na śmietnik tylko jeden słoik to na wysypisko w całej Polsce trafi rocznie 10 tys. ton szkła.

W Polsce rocznie zużywa się 400 milionów aluminiowych puszek, które można powtórnie przetworzyć oraz wykorzystać i to nieskończenie wiele razy. Sześć puszek ze złomu to oszczędność energii równej spaleniu jednego litra paliwa.

Każda szklana butelka ponownie wprowadzona do obiegu pozwala zaoszczędzić energię potrzebną do świecenia 100 watowej żarówki przez 4h.

Z osady niedaleko Niagary wysiedlono wszystkich (ok. 1000) mieszkańców, kiedy okazało się, że ich domy zostały wybudowane na starym od lat nieużywanym składowisku toksycznych odpadów. Wcześniej w tej okolicy odnotowano niepokojący wzrost zachorowań raka i większy od przeciętnego odsetek dzieci z wadami wrodzonymi.

Butelki, torebki śniadaniowe bądź torby na zakupy stanowią ok. 7% masy wszystkich śmieci, ale zajmują dużo miejsca, niemal 30% wszystkich odpadów.

Anglicy wyliczyli, że wyrzucane w ciągu roku butelki z politereftalanu etylu (PET), ustawione jedna na drugiej utworzyły by wieżę o wysokości 28 mln km, co stanowi 73-krotną odległość Ziemi od Księżyca.

Jeden litr zużytego oleju silnikowego wylany do rzeki lub kanalizacji jest w stanie zanieczyścić 1 milion litrów wody.

Ponowny przerób stosu gazet o wysokości 125 cm pozwala na uratowanie sześciometrowej sosny. Każde 100kg papieru to średniej wielkości dwa drzewa, przy czym należy wiedzieć, że jedno drzewo produkuje w ciągu roku tlen wystarczający dla 10 osób.

Ilość nagromadzonych odpadów zwiększyła się trzykrotnie przez ostatnie 20 lat. Zajmowana przez te odpady powierzchnia zwiększyła się dwukrotnie.

Odpady biodegradowalne

Resztki roślinne, tj. trawa, liście, chwasty, słoma, pędy i gałęzie roślin, wióry i odpady z drewna, jak również obierki warzyw i owoców, fusy, skorupki jajek to nie są zwykłe śmieci, lecz odpady biodegradowalne. Zgodnie z nową ustawą o odpadach podlegają selektywnej zbiórce i należy je wyrzucać do specjalnie oznaczonych pojemników, worków lub przydomowych kompostowników.

Odpady pochodzenia organicznego można powtórnie wykorzystać poprzez np. kompostowanie, czyli naturalną metodę zagospodarowania odpadów pochodzenia organicznego. Odpowiednio przygotowany kompost stanowi idealny nawóz do ogrodów przydomowych i działek. Wszystkie wymienione wyżej bioodpady doskonale nadają się do kompostowania. Im większa różnorodność materiałów organicznych do kompostowania tym lepiej, ponieważ nawóz, który powstanie po przekompostowaniu będzie bardziej wartościowy. Można go stosować w nieograniczonej ilości, ponieważ poprawia strukturę gruzełkową gleby oraz wzbogaca ją w substancje pokarmowe. Kompostowanie to skomplikowany proces w efekcie, którego powstaje stabilna substancja próchnicza, która może być stosowana jako nawóz organiczny.

Najprostszym sposobem jest kompostowanie w warunkach naturalnych. Przygotowane odpady organiczne układamy w pryzmach na otwartym powietrzu. Tworzymy warstwy kompostu, przedzielając je ziemią. Musimy pamiętać o tym, aby zapewnić dopływ powietrza oraz przewracać co jakiś czas warstwy odpadów. Pełnowartościowy kompost uzyskuje się po sześciu miesiącach. Proces kompostowania można przyśpieszyć poprzez dodanie nawozów przyśpieszających kompostowanie, dodanie starego kompostu, stosowanie szczepionek grzybowo-bakteryjnych lub obecność dżdżownic. Jeśli nasz kompostownik znajduje się bezpośrednio na ziemi, to im więcej w nim dżdżownic tym lepiej, ponieważ zwierzęta te trawiąc materię organiczną przyspieszają rozkład materii organicznej poprawiając żyzność i strukturę gruzełkowatą gleby. Te pożyteczne skąposzczety możemy zanęcić do pryzmy, dodając do niej materiały bogate w cukier, np. resztki ze słodkich owoców. Należy pamiętać, że do odpadów biodegradowalnych nie wrzuca się resztek mięs, kości i odchodów zwierzęcych oraz płynnych odpadów np. resztek po zupach.

Najważniejsze, podczas budowy kompostownika jest zwrócenie uwagi na to, aby układane w nim warstwy były dobrze przewietrzane. Poza tym powinniśmy zadbać o odpowiednie odprowadzanie nadmiaru wilgoci z pryzmy, łatwe nawilżanie materiału, dostępność do materiału w czasie mieszania masy oraz dobrą izolację. Kompostowniki zakładamy w miejscach osłoniętych od wiatru i częściowo ocienionych. Zapewni to mniejszą utratę wilgotności kompostu. Pełne ocienienie nie jest wskazane, ponieważ może ono utrudniać odpowiednie nagrzewanie się pryzmy co spowolni przemiany kompostowanej masy. Kompost może być przechowywany na pryzmie, w kompostownikach drewnianych lub plastikowych. Po około 2 -3 miesiącach kompost należy przemieszać, aby zapewnić odpowiednią ilość tlenu niezbędną do prawidłowego rozkładu materii organicznej. Wszystkie większe części należy umieścić w środku pryzmy, gdzie wyższa temperatura sprzyja lepszemu rozkładowi. W miarę potrzeb jeśli nasz kompost jest zbyt suchy można go zwilżyć.

Kompostowanie ma wiele zalet. Przede wszystkim jest proste i nie wymaga dużych inwestycji. Ponadto zmniejsza się ilość odpadów kierowanych na wysypisko nawet do 50 proc., co z kolei sprawia, że wydłuża się czas eksploatacji wysypiska. Z kompostownika pozyskuje się oczywiście kompost, który zapewnia urodzajność własnej gleb. Można wykorzystać go później podczas sadzenia nowych roślin w ogrodzie lub do roślin doniczkowych. Przy budowie kompostownika należy pamiętać, aby nie dodawać do kompostu roślin porażonych chorobami grzybowymi, bakteryjnymi i wirusowymi, nie dodawać związków wapnia, które wprawdzie przyspiesza rozkład substancji organicznych lecz jednocześnie usuwa azot i blokuje rozpuszczalne w wodzie fosforany, nie kompostować przy niedostatecznym dostępie powietrza np.: w dołach lub zbiornikach betonowych oraz nie układać ściętej trawy lub liści grubymi warstwami (zbijając się utrudniają dostęp powietrza, co prowadzi do gnicia).

koza

GRUZOJAD